De molenaar

Er zijn van die mensen die, staande naast een auto met draaiende motor, kunnen zeggen: “de koppakking zit los”. Of: “hij loopt op drie poten”.  Wij hebben daar diepe bewondering voor. Een klein tikje of piepje valt ons niet op in de combinatie van geluiden die een draaiende motor biedt. Buiten dat is het ons niet duidelijk wat een koppakking is, of hoe het met die drie poten zit. Wij hebben meer verstand van hoortoestellen.

Een collega huurde ooit eens een auto toen ze op vakantie was. Haar echtgenoot (die ook zo’n “technisch gehoor” heeft) ergerde zich geweldig aan een “rammeltje”. Dat ging zo ver dat hij uiteindelijk zijn eigen garagist in Nederland belde, die door de telefoon (door de telefoon!) meeluisterde en een adequate diagnose stelde: een loszittende wieldop. Ieder zijn vak!

Maar soms komen we een heel bijzondere luister-vaardigheid tegen.

P. werkt als molenaar. Niet die hoge witte die elektriciteit opwekken, nee, hij werkt op een klassieke korenmolen met vier wieken. Door een aandoening in zijn prille jeugd heeft hij een gehoorverlies, waarvoor hij bij ons een hoortoestel kreeg aangemeten. Bij het afronden van de proef vertelde hij dat hij nu, met zijn hoortoestel, ook kon horen wáár in het mechaniek van de molen een probleem zit. Voorheen, zo vertelde hij, kon hij dat alleen voelen. Letterlijk met de hand. Het mechaniek in een oude windmolen is meestal van hout, met grote tandwielen en draaiende assen; alles kraakt en trilt als de molen in gebruik is. Het is bijzonder knap om op het gevoel, aan het trillen en schudden van het mechaniek, een probleem in zo’n enorm draaiend gevaarte op te sporen! En het is fijn dat het met een hoortoestel zo veel makkelijker voor hem is. Dat is een toepassing waar wij nog nooit aan gedacht hadden.