Een ideaal bejaardenhuis

Heeft u ook gekeken naar “het geheime dagboek van Hendrik Groen”? Een tragisch-komische TV serie naar het gelijknamige boek, over het leven in een heel gewoon bejaardenhuis. Hoewel… gewoon? Het is te hopen dat nergens een directrice zoals in deze serie de baas is. En dat zal ook wel niet want om zo’n verhaal pakkender te maken wordt er vaak wat overdreven.

Eén ding viel ons wel op: Geen van de senioren uit de serie heeft een gehoorprobleem. Tja, we hebben natuurlijk wel een béétje last van beroepsdeformatie, een audicien let op zulke dingen. Maar het is merkwaardig, als je bedenkt dat 30 procent van de 65-plussers problemen met het gehoor heeft. In films is sowieso zelden iemand slechthorend, alleen als het voor het verhaal van belang is dat iets niet gehoord of verstaan wordt. Sterker nog, in films en televisieseries praten mensen altijd netjes om de beurt, nooit door elkaar. Ook als ze ruzie hebben of erg veel haast. Ze verstaan elkaar ook altijd prima, zelfs als er iets heel lawaaiigs aan de hand is, een schietpartij of een neerstortende helikopter of zo. Nu zullen die laatste dingen in het bejaardenoord van Hendrik Groen niet zo gauw gebeuren, dat is meer iets voor James Bond. (Die overigens na zijn langdurige carrière vast een behoorlijke gehoorbeschadiging zal hebben. Wij zouden hem wel eens een hoortest af willen nemen!)

In het echte leven gaat het, zoals we allemaal weten, heel anders. Mensen praten door elkaar, verstaan elkaar niet of half, er is herrie op de achtergrond… zelfs met goedwerkende oren moet je vaak om een herhaling vragen. Afgezien van de onprettige directrice is het een droom-bejaardenhuis, waar Hendrik Groen woont!

 

Lies & Mariëlle