Onzichtbaar goed kunnen horen?

Zelf vind ik het een bijzonder prettige ontwikkeling dat hoortoestellen steeds kleiner worden. Inmiddels hebben we zelfs een volledig onzichtbaar apparaatje in ons assortiment. Het draagt de naam Lyric en het is écht een heel bijzonder ding. Als audicien en Lyric-specialiste kan ik me daar nog elke dag over verwonderen. Het is in eerste instantie om het onzichtbare te doen voor veel van onze klanten, maar het comfort, het gemak en vooral de zuivere en natuurlijke klank maken het tot een fenomenaal apparaatje. De Lyric moet ik diep in een oor plaatsen, en dan zie ik uiteraard alleen maar de zijkant van mijn klant. Maar draai ik dan al pratend de stoel van mijn klant, dan is het eerste wat ik zie een brede grijns. “Wat hoor ik u ineens duidelijk!” “Ik voel hem helemaal niet zitten.” Dat zijn wat eerste reacties. Proberen is trouwens vrijblijvend, voor de nieuwsgierigen onder ons.

Onzichtbaar was het toverwoord voor meneer Van Dongen. Zo heet hij eigenlijk niet, maar hij wil graag onzichtbaar blijven. Deze meneer was voor mij zichtbaar slechthorend. Dat houdt in dat ik kan zien dat hij zich bij het luisteren behoorlijk moet inspannen: recht aankijken, frons op het voorhoofd, reikhalzend liplezen. Ja, ook hij wist best dat zijn gehoor niet meer zo geweldig was. Klachten van vrouw en kinderen, “pa, doe er nou eens een keer wat mee”. Maar meneer Van Dongen wilde het de wereld niet laten weten. Hij ging op zijn leeftijd nog niet met hoortoestellen lopen! Zo oud was hij nog niet - en dat klopt ook, zijn hoorverlies liep ver vooruit op zijn leeftijd. Wij waren zijn ideale hoorwinkel. Zeker het filiaal waar ik werk, filiaal Roosendaal. Ik zal het u even schetsen, want ik zit op de benedenverdieping van een flatgebouw aan een plein in het centrum waar amper winkelend publiek is. Wat er wel staat op het plein camoufleert onze locatie des te meer: kletterende fonteintjes, en twee enorme plantsoenen met hortensia’s en hoge bamboebossages. Filiaal Roosendaal is dus ook onzichtbaar, en daardoor erg discreet om naar binnen te lopen. Niemand die ziet dat je voor een hoortoestel shopt. Meneer Van Dongen had zijn vrouw nog niet eens geïnformeerd dat hij voor een hoortoestel op pad ging. Ik loodste meneer door de procedure heen voor het plaatsen van de Lyric. Zo tegen het einde van onze afspraak kwamen de volgende klanten binnen, die plaatsnamen in de wachtkamer. Meneer Van Dongen en ik wikkelden onze afspraak af, hij met een goed gehoor én met zichtbare grijns op het gezicht, en we liepen richting wachtkamer. “Hee Hans!” ging het, en meneer Van Dongen verstijfde. “O, hallo Marianne. Jij hier?” Opgelaten keek meneer Van Dongen me aan. “De overbuurvrouw met haar vader. Wat een toeval.” Daar ging zijn volledig onzichtbare actie. “Meneer Van Dongen”, zei ik, “Ik bel u op zodra uw gehoorbeschermers binnen zijn. Rekent u op een werkdag of 10.” Heel even werd ik vreemd aangekeken maar toen viel het kwartje. “Echt heel erg bedankt, u heeft me heel goed geholpen.” Opgelucht liep meneer Van Dongen de deur uit. Degenen die mij goed kennen zouden een zichtbaar binnenpretje en een onzichtbare grijns op mijn gezicht hebben kunnen aflezen.